«SIROJUL MUSLIMIN” VA «ARBA’IN” ASARLARIDA G’OYAVIY-BADIIY TAHLILI - Eshniyazova, Maysara (Ижтимоий-гуманитар фанларнинг долзарб муаммолари / Актуальные проблемы социально-гуманитарных наук / Actual Problems of Humanities and Social Sciences., 2024)
Islomning besh ruknini qisqacha tarzda oʻzbek tilida bayon etgan. Navoiy asarda dastlab shariat hukmlari hamda aqida qoidalarini bayon qiladi. Navoiy imonning mohiyatini tushuntirar ekan, aqida ilmining muhim masalalaridan biri - Alloh taologa oid sakkiz sifatini ifodalaydi. Allohni koʻrish mumkinligi, sirot koʻprigi va gunoh-savoblar tarozusi, jannat va doʻzaxning borligi, paygʻambarlar moʻjizalari, oxirzamon paygʻambarining qiyomat kuni shafoat qilishi kabi bir qator aqidaviy masalalarni ham bayon etadi. Arab va fors sheʼriyatida falsafa va irfon, axloq va din, riyoziyot va lugʻatshunoslik fanlariga bagʻishlangan sheʼriy asarlar mavjudligidan yaxshi xabardor boʻlgan. «Siroj ul-muslimin” oʻzbek tilida yaratilgan ilk diniy-aqidaviy manbalarning biri. Alisher Navoiy Paygʼambarimiz (s.a.v.)ning hadislarini avval arab tilida beradi va uning tarjimasini sheʼriy usulda taqdim etadi. Hadislarning barchasi komil inson axloqiga oid qarashlarni oʼzida mujassamlashtirgan.